16 November 2015 / by Mark Lindeman

Verduurzaam de wereld, begin dan bij Inkoop

Bedrijven en instellingen willen graag laten zien dat ze actief bezig zijn met het verduurzamen van onze wereld. Een belangrijke rol is daarbij weggelegd voor leveranciers. Zij initiëren vaak innovaties en ideeën op het gebied van duurzaamheid. Interessante vraag is hoe je als organisatie aangedragen initiatieven kan beoordelen?

In veel gevallen komt daarbij de inkoopafdeling om de hoek kijken. Eén van de stokpaardjes van inkoop is kostenbesparing. Vraag is of inkoop dan wel de juiste ingang is? Onlangs kwam ik in aanraking met een initiatief dat via het inkoopkanaal de nek werd omgedraaid.

Het ging hier om het hergebruik van aluminium. In grote lijnen was de gedachte als volgt: het aluminium dat we op aarde nodig hebben, is voor een groot deel al naar het oppervlak gebracht en verwerkt in een scala van producten. Door technologische ontwikkelingen is het mogelijk om op grotere schaal gebruik te maken van gerecycled aluminium. Dat betekent dat er in de toekomst minder noodzaak is voor mijnbouw om aluminium te delven. Een mooi initiatief om uit te werken, dus aan de slag!

Duurzaamheid is mooi, maar het moet ook in economische zin verantwoord worden. Uit cijfers bleek dat de kosten van het gebruik van gerecycled aluminium break-even is ten opzichte van gedolven aluminium. Een mooi en verdedigbaar principe waar de wereld – en zeker de generaties na ons – mee geholpen zou zijn. Daarbij weten we dat elke vorm van mijnbouw op onze aarde eindig is. Er zal dus op termijn een oplossing moeten komen om de toekomstige vraag naar aluminium producten zeker te stellen. En dit zou er best eens een mooie opstap naar zo’n oplossing kunnen zijn.

De realiteit bleek weerbarstiger; via een aantal interne omzwervingen was het initiatief bij de Inkoopafdeling terecht gekomen. Het belangrijkste criterium waar deze afdeling op afgerekend wordt, is het leveren van kostenbesparingen. Na veel gestoei in Excel, wikken en wegen, adviseerde de afdeling inkoop negatief. Belangrijkste reden: het initiatief zou geen kostenbesparing leveren.

Had dit initiatief vanuit een andere invalshoek niet een mooi marketing en communicatie succes op het gebied van duurzaamheid kunnen zijn? Een illustratie van een echte duurzame samenwerking tussen bedrijf én leverancier? Het had in ieder geval een mooie eerste stap kunnen zijn voor een doorbraak naar een betere wereld voor onze kinderen.

En voor de Inkoopafdeling? Die had kunnen laten zien verder te kunnen denken dan in termen van kostenbesparing. Maar nu nog even niet. De vraag die dan overblijft, wanneer dan wel?