19 Januari 2016 / by Niels Bogman

Van “systeemdenken” naar “nadenken”

Verduurzaming is een gegeven, zeker binnen inkoop. Arjan van Weele kaart het onderwerp bijvoorbeeld aan in het FD op 11 december jongstleden. Zowel Van Weele als anderen die dit ook constateren, hebben hier een punt te pakken. De vraag is echter hoe je dat realiseert. Ga je dan uit van bestaande systemen of moet de boel echt op de schop? Gezien de geringe voortgang die geboekt wordt op dit vlak is dit de kernvraag.

Opvallend is dat inkooporganisaties veelal doorbouwen op bestaande structuren; kostenbesparing en informatiesystemen ontwikkelen. Nu is er niet direct iets mis met systemen en de nuttige informatie die ze kunnen genereren. Maar moet de meeste aandacht wel uitgaan naar spend analysis, vendor rating en vooral kostenreductietargets? Gaat verdere systematisering wel helpen om duurzamer in te kopen?

Duurzamer inkopen gaat vooral over slimmer inkopen. Dat doe je door op zoek te gaan naar collega’s in je eigen organisatie die écht weten wat de onderneming nodig heeft voor haar klanten. Door meer door te vragen en met gezond verstand samen te puzzelen aan “slimmere” oplossingen. Dat geeft energie en daarmee ontstaan innovatieve duurzame oplossingen. Het betrekken van de leveranciers hierbij is essentieel.

Hoe kan inkoop hier een waardevolle rol in spelen? Door te zorgen dat inkoop zich als relevante gesprekpartner opstelt. Zowel binnen de eigen organisatie als naar leveranciers. Durven kritische vragen te stellen. Werken met een ondernemersgeest. Neem mensen mee. Daarmee creëer je de versnelling waarmee de echte verandering binnen de organisatie tot stand komt.

Kunnen inkopers dit wel? Zeker weten! Het vraagt dan wel om een heroriëntatie binnen menig inkoopafdeling en daarbuiten. Iets minder systemen en meer gezond verstand. En vooral samen-werken. Dat is in onze ogen dé manier om aan duurzaamheid te werken.

Van systeemdenken naar nadenken: zo doe je dat!

Van “systeemdenken” naar “nadenken”