4 December 2016 / by Mark Lindeman

Indianenverhalen over samenwerken

Traditioneel levende indianen deden alleen dingen waarvan ze wisten dat zeven generaties na hen er profijt van zouden hebben. Daarmee namen ze een verantwoordelijkheid. En die droegen ze over op hun kinderen en zij vervolgens weer op hun kinderen. Een mooi en overzichtelijk principe.

Ik hoorde deze anekdote op het International Supply Management Congres in Rotterdam dat onlangs plaatsvond. Een dag gevuld met presentaties en workshops in het kader van Inkoop. Onder leiding van Rens de Jong werden deelnemers bestookt met vragen over inkoopthema’s. Reacties werden direct zichtbaar op het scherm. Meestal zijn de antwoorden van de deelnemers geen verassing. Echter, het antwoord op de vraag wat het meeste invloed heeft op het werk van de inkoper en de organisatie was een eyeopener.

Waar de indianen worden gedreven door het nemen vanfoto-blog-ware-grootte verantwoordelijkheid voor hun leefomgeving en die van de generaties na hen, vond slechts 14 procent van de deelnemers dat ‘Responsibility’ invloed heeft op het werk dat zij zelf doen of de organisatie waarvoor zij werken. Hoe kan dat, vroeg ik me af. En waarom wordt Innovatie en Technologie als relevantere factor benoemd? Zelfs van grotere invloed dan mensen (Human Capital) en het vakgebied zelf (Supply & Finance)? Sinds enkele generaties spelen technologie en innovatie een grote rol in ons leven. Maar hoe zit het met het nemen van verantwoordelijkheid daarin? Voor onze omgeving en kinderen?

Indianenverhalen over samenwerken

Patstellingen

Een ander thema dat op het congres werd aangesneden, is dat organisaties niet uitblinken in het uitvoeren en implementeren van afspraken die zij maken met leveranciers. Dat eindigt regelmatig in patstellingen tussen klanten en leveranciers. Hoe kan het zo ver komen?

Het antwoord daarop is waarschijnlijk in iedere situatie anders. Maar in de kern zien we dezelfde patronen.

  • Mensen die een direct belang hebben bij de goederen of diensten die gekocht worden, zijn niet altijd vanaf het eerste uur betrokken.
  • Er is niet nagedacht of en hoe partijen goed kunnen samenwerken. Los van de goederen of diensten in kwestie.
  • Tenslotte is de implementatie niet altijd verlopen volgens gemaakte afspraken. En heeft niemand daarop gelet.

Dat heeft alles te maken met het nemen van verantwoordelijkheid. Niet alleen van de Inkoper maar van de hele organisatie. Door te sturen op resultaat en daar verantwoordelijkheid voor te nemen. Samen met de leverancier. Ook wanneer het mis dreigt te gaan, door bij te sturen of aan de bel te trekken. En dat gaat alleen als je écht samen werkt.